Праўдзівыя знаўцы цыгараў, вядома ж, ведаюць, што паленьне цыгараў патрабуе ня толькі іх наяўнасьці, але і наяўнасьці аксэсуараў для іх паленьня. Такія аксэсуары як х’юмідар – для правільнага захоўваньня цыгараў, нажніцы, гільяціна, мысьлік – для абразаньня цыгараў, попельніца – для зручнага разьмяшчэньня цыгары падчас паленьня. Цыгарныя аксэсуары – гэта такія ж неабходныя рэчы для курца цыгар, як і х’юмідары.

Індзейцы мая палілі скручанае тытунёвае лісьце задаўга да прыбыцьця ў Цэнтральную Амэрыку Хрыстафора Калюмба. На сёньняшні дзень Мэксыка зьяўляецца прызнаным вытворцам якасных цыгараў ручнога скручваньня, уключаючы цыгары клясы «прэміум». Тытунёвыя плантацыі Мэксыкі знаходзяцца ў штаце Наярыт, у даліне Сан-Андрэс, у Веракрус, Чыапас, Аахака. Мэксыканскія цыгары вырабляюцца выключна з мэксіканскіх гатункаў тытуню і валодаюць досыць моцным смакам. (далей…)

Да нядаўняга часу гандураскія цыгары, як і дамініканскія, былі мала вядомыя ў сьвеце, але гэта была адна з краінаў, да якой зьвярнулі свае позіркі цыгарныя мануфактуры пасьля рэвалюцыі на Кубе і накладаньні амэрыканскім урадам эмбарга на ўвоз у ЗША любых кубінскіх тавараў, уключаючы тытунь і цыгары. (далей…)

Клімат выспы Гаіці (ранейшы назоў Санта-Дамінга), падобны да клімату суседняй Кубы, зямля ня меней спрыяльная для гадоўлі тытуню і традыцыі яго культываваньня ўзыходзяць да дакалюмбавай эпохі. Цыгары, вырабленыя ў Дамініканскай Рэспубліцы, ва ўсім сьвеце лічацца праўдзівым увасабленьнем дасканалай якасьці.

Першыя тытунёвыя плянтацыі былі заснаваныя на Санта-Дамінга ў 1521 годзе, за 50 гадоў да першых кубінскіх плянтацыяў. Аднак нестабільная палітычная сітуацыя на працягу XIX стагоддзя на выспе, прыкметна замарудзіла станаўленьне цыгарнай вытворчасьці. Становішча плянтатараў Дамініканы прыкметна палепшылася з атрыманьнем выспай незалежнасьці ў 1845 годзе. Доўгі час цень гаванскай цыгары не даваў магчымасьці дамініканскім плянтатарам паказаць сябе. (далей…)

Куба – краіна-вытворца цыгар №1. Сёньня, на Выспе Свабоды вырабляюць каля 35 марак і 80 гатункаў цыгараў. Пры гэтым, больш 90% вытворчасьці тытуню ажыцьцяўляюць дробныя і сярэднія прыватныя гаспадаркі. Плянтацыі, досьвед і традыцыі вырабу цыгараў перадаюцца ў спадчыну. Аднак усе рэцэпты трымаюцца ў таямніцы. Сыравінай для кубінскіх цыгараў служыць выключна чорны гавайскі тытунь, але спэцыфіку кожнага гатунку вызначаюць разнастайныя спалучэнні трох кампанэнтаў, якія ўплываюць на крэпасьць, уласцівасьці гарэньня, смак і водар. (далей…)

Гэта ня толькі адно з немалаважных пытаньняў, што ўстаюць перад курцамі, але і праблемы для імпартэраў цыгараў, на рашэньне якіх сыходзіць вельмі шмат грошай і сіл.

Аксэсуары для захоўваньня

Самае простае рашэньне – купляць цыгары паштучна, па меры неабходнасьці, у спэцыялізаваных крамах, абсталяваных шафамі, якія захоўваюць puros пры ідэальных вільготнасьці і тэмпературы. Але ня ў кожнага паблізу маецца такая крама. Акрамя таго, не заўсёды ажыцьцяўляецца бесперабойная пастаўка цыгараў той або іншай маркі. Аднак, каб у поўнай меры нацешыцца квінтэсэнцыяй водараў гаванскай, дамініканскай або гандураскай цыгары, гэта значыць большасьці цыгараў ручнога зьвінаньня, іх варта паліць пры вільготнасьці, максымальна набліжанай да той, пры якой яны былі вырабленыя. (далей…)

Трэба зрабіць адно удакладненьне што да «мастацтва паленьня» цыгараў — падчас паленьня цыгара можа загаснуць. У гэтым няма нічога дзіўнага, паколькі гарэньне цыгары, у адрозненне ад цыгарэты, патрабуецца стала падтрымліваць. Аднак калі цыгара згасае занадта часта, гэта кажа аб яе нізкай якасьці. Як толькі вы заўважылі, што цыгара загасла, асьцярожна прыбярыце з яе канца попел, дапамагаючы сабе запалкай. Паднясіце вагонь да ўтваранай ямінкі і трымаеце яго гэтулькі часу, колькі неабходна для раўнамернага распальваньня цыгары па ўсім дыямэтры. Затым асьцярожна ўцягніце ў сябе дым. (далей…)

Араматычная ўстойлівасьць – здольнасьць водараў утрымлівацца ў роце курыльшчыка.
Гаркота – клясычны кампанэнт густу цыгары. Павінен прысутнічаць ува ўмераным аб’ёме.
Доўгая – характарызуецца глыбокай устойлівай гамай водараў у роце.
Кіслыня – адчуваецца на пачатковай і на завяршальнай стадыях паленьня.
Комплексны – маецца на ўвазе сукупнасьць глыбокіх і пераменлівых водараў, якія часам складана вызначыць.
Кароткая – недоўгачасовая араматычная насычанасьць.
Лінейная – густ аднастайны, у адным рэгістры. (далей…)

Працэс дэгустацыі цыгары патрабуе ўвагі і часу. Успрыманьне букету цыгары ў поўным аб’ёме прыходзіць толькі з досьведам. Галоўным правілам дэгустацыі зьяўляецца правіла трох трацін. У кожны з трох момантаў жыцьця цыгары рэкамендуецца адзначаць на адмысловых картках свае смакавыя і нюхальныя адчуваньні. Першая траціна цыгары не расчыняе ўсёй поўнасьці букету. А першыя зацяжкі могуць суправаджацца непрыемнымі адчуваньнямі зьедлівасьці і кісласьці, у спалучэньні з пахам гарэлай паперы. Затое другая траціна цыгары падорыць праўдзівы густ і водар. Трэцяя, завяршальная частка цыгары характарызуецца ўзмацненьнем крэпасьці і стрыманым гарэньнем. (далей…)

Цыгарныя запалкі
Вартасьці: працягласьць гарэньня, дастатковая для распальваньня, нэйтральны ўплыў на нюх, умераны кошт, прывабны выгляд. Ідэальнымі зьяўляюцца асобнікі з кедру або экзатычных пародаў дрэва.

Запальніца для цыгары (далей…)