Куба – краіна-вытворца цыгар №1. Сёньня, на Выспе Свабоды вырабляюць каля 35 марак і 80 гатункаў цыгараў. Пры гэтым, больш 90% вытворчасьці тытуню ажыцьцяўляюць дробныя і сярэднія прыватныя гаспадаркі. Плянтацыі, досьвед і традыцыі вырабу цыгараў перадаюцца ў спадчыну. Аднак усе рэцэпты трымаюцца ў таямніцы. Сыравінай для кубінскіх цыгараў служыць выключна чорны гавайскі тытунь, але спэцыфіку кожнага гатунку вызначаюць разнастайныя спалучэнні трох кампанэнтаў, якія ўплываюць на крэпасьць, уласцівасьці гарэньня, смак і водар.

Ва ўсіх кубінскіх цыгарах (іх яшчэ завуць гаванамі) 100% натуральнага прадукту. Аднак каштоўнасьць цыгары залежыць таксама і ад спосабу вытворчасьці: зробленыя яны ўручную або машынным спосабам. Цыгары, скручаныя ўручную, звычайна даўжэй. Покрыўны ліст у іх эластычны, тоўсты і тонкі, акуратна налепленая капялюшык. Пікантны нюанс: шматлікія мужчыны вераць, што цыгары скручваюць кубінскія жанчыны на сваіх аголеных сьцёгнах. Вядома, гэта ня так.

Сапраўды гэтак жа, як навакольле Бардо і Бургундыі падзяляюцца на вінаробныя раёны, тэрыторыя Кубы, ідэальныя для тытуняводства, падзеленыя на пяць правінцыяў, у якіх выгадоўваецца тытунь рознай якасьці і кожны сваім спосабам. Гэта правінцыя Ар’ентэ, вобласьць Рэмэдыас, раён Партыда, мясцовасьць Сэмі-Ўэлтэ, вобласьць Ўэлта-Абаха.