Губернатар Каліфорніі Арнольд Шварцэнэгер рэгулярна ахвяравуе на цыгары для свайго офіса. А выпальвае іх з выкананьнем усіх законаў – у намёце на ўнутраным двары, побач з яго офісам.

Арнольд таксама выкарыстоўвае намёт для прыёму наведвальнікаў, часта раздорваючы цыгары сябрам і чальцам заканадаўчага збору штата, калі сустракаецца зь імі. Быўшы Тэрмінатар ведае, што трэба рабіць, каб пераканаць грамадскія фонды для выдаткаваньня на яго асабістую пастаўку цыгар.

Паліць Шварцэнэгер у асноўным дамініканскія цыгары Daniel Marshall лінейкі Dominican Black Label Aged, замоўленыя з яго асабістым подпісам, надрукаваным залатымі чарніламі на вонкавым цэлафанавым полазе кожнай цыгары!

Вокладка альбому французскага і італійскага выданьняў

Музыка і вершы былі напісаныя Роджэрам Ўотэрзам і ўтрымліваюць крытыку фальшы, прагнасьці і скупасьці ў музычным бізнэсе. Сама мэлёдыя больш рокавая, чым застатні альбом, і распачынаецца з насычанай тэмы на электрагітары і басе. Кампазыцыя напоўненая партыямі дадатковай гітары, электрапіяніна і сынтэзатара, якія дапамагаюць ствараюць рокавую тэкстуру.

У заключэньні “Have a Cigar” гучыць гітарнанае сола, якое перарываецца адмысловым “зьмятаючым” гукам сынтэзатара, які прыглушае гук музыкі да ўзроўню, падобнага да AM радыё. Музыка сканчаецца гукам сыходу радыё з хвалі станцыі (мелёдыя нібы сыходзіць) і, такім чынам, адбываецца пераход да наступнай кампазыцыі з назовам, які паўтарае назоў альбому — “Wish You Were Here”.

Склад выканаўцаў:
* Roger Waters – Музыка і словы, бас і клявішы
* David Gilmour – Электрагітары, дадатковыя клявішы
* Richard Wright – Вурлітцэр (электраарган са спецыяльнай гукасьветавай прыладай), ARP string сынтэзатар, Mini-Moog сынтэзатары, Hohner clavinet D6
* Nick Mason – Барабаны
* Roy Harper – Вакал

Словы песьні:

Come in here, dear boy, have a cigar.
You’re gonna go far, fly high,
You’re never gonna die, you’re gonna make it if you try;they’re gonna love you.
Well I’ve always had a deep respect, and I mean that most sincerely.
The band is just fantastic, that is really what I think.
Oh by the way, which one’s Pink?
And did we tell you the name of the game, boy
We call it Riding the Gravy Train.
We’re just knocked out.
We heard about the sell out.
You gotta get an album out,
You owe it to the people. We’re so happy we can hardly count.
Everybody else is just green, have you seen the chart?
It’s a helluva start, it could be made into a monster
If we all pull together as a team.
And did we tell you the name of the game, boy
We call it Riding the Gravy Train.

Прыклад ужываньня.

Праўдападобна, што сваю гісторыю выраз пачынае ад практыкі ўзнагароды пераможца цыгагараў падчас кірмашоў з атракцыёнамі ў ЗША 19 стагоддзя. Такую фразу казалі тым, хто ня здолеў выйграць прыз. (Існуе таксама іншы варыянт: “Nice try, but no cigar”.)

Упершыню ў друку гэты выраз убачыў сьвет у 1935 годзе ў выдадзеным Sayre and Twist сцэнары фільму Эні Оўклі (пра вядомага стралка Эні Оўклі): “Close, Colonel, but no cigar!”

Прыблізна з 1949 году выраз пачынаецца шырока ўжывацца ў амэрыканскай прэсе. Напрыклад, гісторыя са старонак The Lima News, Lima, Ohio, лістапад 1949, пра тое, што цыгарны дом The Lima House Cigar і крама спортінвэнтару ледзь пазьбегнулі долі згарэць у пажары, мела загаловак ‘Close But No Cigar’. :)

— “Адбярыце ў мяне цыгару, і я пачну з вамі вайну.”
— “Пачынайце раніцу з віскі і цыгары.”
— “Я змарнаваў на цыгары сапраўднае багацьце, мне было складана абвыкнуць, што цыгары могуць так дорага абыходзіцца. Але гэта было адно з маіх самых правільных рашэньняў, аб якім я не шкадую.”

Яшчэ адзін aficionado, пра якога немагчыма не ўзгадаць, калі размова заходзіць пра цыгары: Эрнэста “Че” Гевара. Яму прыпісваюць наступны афарызм:

— “Жыцьцё — як цыгара даўжынёй у жыцьцё. Каб яна добра выкурылася.”

Ну і натуральна, адзін з патрыярхаў цыгарнай справы Зіна Давідафф:
— “Цыгара — гэта анёл, які сьпіць.”

І, канечне ж, яго выказваньне, якое можна нават лічыць крэда курца цыгараў:

— “Палі менш, але лепш і долей — зрабі з гэтага культ, нават філасофію!”

Гэта, нараўне з іншымі эканамічнымі паслабленьнямі, пашырыла магчымасьці мануфактураў, і да часу цыгарнага буму, які распачаўся ў ЗША у пачатку 90-х і пачаў распаўсюджвацца па сьвеце, Гандурас меў усе перадумовы апынуцца на грэбні хвалі. Сёньня цыгары з гэтай цэнтральна-амэрыканскай краіны займаюць другую пазыцыю ў ЗША па аб’ёме паставак.

Асаблівасьць гандураскай вытворчасьці – падзел працы на цыгарнай фабрыцы, калі паўфабрыкат – напаўняльнае лісьце, загорнутае ў злучныя ліст – рыхтуюць адны працаўнікі, а апошнюю апэрацыю – абкручванне покрыўным лістом – выконваюць іншыя. Што тычыцца саміх цыгараў, тады як некаторыя гандураскія мануфактуры падладзілі свае сумесі да сучасных густаў, арыентаваных на слабыя, мяккія цыгары, большасьць вытрымліва ў сваіх прадуктах характэрную гандураскую танальнасьць, якая вызначаецца паняцьцем full-bodied і што лучыць іх з “гаванами”, і якія ў цэлым успрымаюцца як моцныя цыгары. Гэтыя вытворцы перакананыя, што сапраўды закаханыя ў цыгары рана або позна прыходзяць да “паўнаважкага” тытуню.

Першыя тытунёвыя плянтацыі былі заснаваныя на Санта-Дамінга ў 1521 годзе, за 50 гадоў да першых кубінскіх плянтацыяў. Аднак нестабільная палітычная сітуацыя на працягу XIX стагоддзя на выспе, прыкметна замарудзіла станаўленьне цыгарнай вытворчасьці. Становішча плянтатараў Дамініканы прыкметна палепшылася з атрыманьнем выспай незалежнасьці ў 1845 годзе. Доўгі час цень гаванскай цыгары не даваў магчымасьці дамініканскім плянтатарам паказаць сябе.

Але з усталяваннем рэжыму Фідэля Кастра на Кубе шматлікія вядомыя кубінскія вытворцы перанесьлі сваю вытворчасьць цыгараў менавіта сюды, на Гаіці. Амэрыканскае эмбарга, якое абвалілася на Кубу, паскорыла адраджэньне вытворчасьці цыгараў у Дамініканскай Рэспубліцы. За два годы экспарт цыгараў падвоіўся і патроіўся. З 1995 году Дамінікана, вырабляючы каля 93 млн. высакаякасных цыгар, адстойвае сваё права на першае месца сярод экспартэраў цыгараў скручаных уручную. У сярэдзіне 90-х амерыканцы настолькі захапіліся цыгарамі, скручанымі ўручную, што сталі зваць іх «цёмным» або «карычневым» золатам.

У даліне Сыбаа, у падножжа грудоў, навакольных Сант’яга, знаходзяцца лепшыя плянтацыі Дамініканы: Віла Ганзалес, Ла-Вэга, Пуэрта-Плата, Сант’яга-Радрыгес, Валвэрдэ і Монтэ-Крысьці. Варта таксама згадаць плянтацыі Semana, зьмешчаныя на ўсходзе ад Паўночных Кардыльераў, і плянтацыі Сан-Хасэ-дэ Акоа і Сан-Крыстабаль на захадзе Дамініканскай Рэспублікі.

Ва ўсіх кубінскіх цыгарах (іх яшчэ завуць гаванамі) 100% натуральнага прадукту. Аднак каштоўнасьць цыгары залежыць таксама і ад спосабу вытворчасьці: зробленыя яны ўручную або машынным спосабам. Цыгары, скручаныя ўручную, звычайна даўжэй. Покрыўны ліст у іх эластычны, тоўсты і тонкі, акуратна налепленая капялюшык. Пікантны нюанс: шматлікія мужчыны вераць, што цыгары скручваюць кубінскія жанчыны на сваіх аголеных сьцёгнах. Вядома, гэта ня так.

Сапраўды гэтак жа, як навакольле Бардо і Бургундыі падзяляюцца на вінаробныя раёны, тэрыторыя Кубы, ідэальныя для тытуняводства, падзеленыя на пяць правінцыяў, у якіх выгадоўваецца тытунь рознай якасьці і кожны сваім спосабам. Гэта правінцыя Ар’ентэ, вобласьць Рэмэдыас, раён Партыда, мясцовасьць Сэмі-Ўэлтэ, вобласьць Ўэлта-Абаха.

Аксэсуары для захоўваньня

Самае простае рашэньне – купляць цыгары паштучна, па меры неабходнасьці, у спэцыялізаваных крамах, абсталяваных шафамі, якія захоўваюць puros пры ідэальных вільготнасьці і тэмпературы. Але ня ў кожнага паблізу маецца такая крама. Акрамя таго, не заўсёды ажыцьцяўляецца бесперабойная пастаўка цыгараў той або іншай маркі. Аднак, каб у поўнай меры нацешыцца квінтэсэнцыяй водараў гаванскай, дамініканскай або гандураскай цыгары, гэта значыць большасьці цыгараў ручнога зьвінаньня, іх варта паліць пры вільготнасьці, максымальна набліжанай да той, пры якой яны былі вырабленыя.

Высмаглая цыгара становіцца далікатнай, яе покрыўны ліст можа разарвацца. Паліцца такая цыгара занадта хутка, даючы зьедлівы дым. Калі цыгара захоўвалася пры падвышанай вільготнасьці, яна будзе дрэнна гарэць. Яе дым становіцца цяжкім, дае адчуваньне глейкасці ў роце, у такіх умовах цыгара можа заплясьнець і згніць.

Каб ня страціць свае смакавыя якасьці, «трапічная» цыгара павінна захоўвацца пры адноснай вільготнасьці 70%. Такія ідэальныя ўмовы немагчыма стварыць у гарадской кватэры. І нават у прыгарадзе рэдка сустрэнеш аматара цыгар, у якога ў склепе падтрымліваецца неабходная вільготнасьць паветра. Рашэньні гэтай праблемы прапаноўваюць шматлікія вядомыя экспэрты, такія як: Belrive, Condat, Coprova, Davidoff, Dunhill, Elie Bleu, Eurocave, Humidef і інш.

Патрэбны ўзровень вільготнасьці – першасная, але не адзіная ўмова правільнага захоўваньня цыгараў. Важную ролю грае тэмпэратурны рэжым. Сама цыгара, як і тытунь, баіцца перападаў тэмпературы. Ідэальнай была бы тэмпература каля +18°C, якая забясьпечвае неабходную прахалоду і перашкаджае зьяўленьню лазыядэрмы – дробных чарвячкоў, якія сілкуюцца тытунем і здольных хутка знішчыць зьмесціва цэлай цыгарнай шафы. Яны зьяўляюцца, ледзь тэмпература перавысіць +20°C.

Патрэбны тэмпэратурны рэжым забясьпечвае адмыслова абсталяваны склеп. Ад простых мадэляў х’юмідараў з плексыглясу да раскошных асобнікаў з явару, ня кажучы ўжо аб увільгатняльных шафах, – выбар сапраўды велізарны і ставіць пакупніка ў цяжкое становішча, бо прапанаваныя тавары адрозніваюцца ня толькі сваім вонкавым выглядам, але і спажывецкімі ўласьцівасьцямі і ступеньню эфэктыўнасьці.

Вентыляцыя розных відаў зьяўляецца найболей эфэктыўным сродкам увільгатненьня. Існуюць паўпрафэсыйныя сістэмы вентыляцыі, якія могуць абслугоўваць досыць вялікія плошчы – ад шафы да цэлага пакою. Цыгары ў гэтым выпадку можна захоўваць, не вымаючы з скрынак. Падтрыманьне вільготнасьці забясьпечваецца прыладай выпарэньня вады. Пасьля пар зьбіраецца ў адмысловы чан. Варта сістэматычна правяраць стан чану, каб пазьбяггуць распаўсюджваньня мікробаў.

Большасьць існых сістэмаў увільгатненьня патрабуюць выкарыстаньня дэмінэралізаванай вады. У звычайнай вадзе занадта шмат мінэральных рэчываў (у першую чаргу, кальцыя), а таксама бактэрыяў і грыбковых спораў. Усё гэта выводзіць апарат з ладу. Дыстыляваная вада падыходзіць для невялікіх сістэмаў на пеннай аснове. Дэмінэралізаваная вада, прадаваная ў спэцыялізаваных крамах і некаторых супэрмаркетах, рэкамэндуецца для сістэмаў з частай зьменай вады.