Далейшае распаўсюджваньне тытуню стала справай часу. Аднак яно не было такім ужо гладкім, паколькі ўжываньню чужога зельля запрацівіліся служэбнікі царквы. Яны зьвязвалі паленьне тытуню з ідалапаклонствам. Ім і ў галаву не прыходзіла, што індзейцы могуць паліць тытунь для задавальненьня.

Радрыга дэ Херас (Rodrigo de Jerez) і Луі дэ Торэс (Luis de Torres), чалец каманды адкрывальніка і перакладчык Калюмба, першымі ўбачылі індзейцаў Таіна за паленьнем табаку. Вярнуўшыся на радзіму, Херас патрапіў у турму. Яго жонка, убачыўшы, як падчас паленьня ў мужа з рота і носу ідзе дым, паведаміла аб гэтым царкоўным уладам. Суд інквізіцыі быў строгі.