Галоўка – гэта кончык цыгары, які курэц перад паленнем абразае, потым цыгара падносіцца да роту. Калі ж запаліць яе з боку галоўкі і пачаць паліць, то вы адчуеце, як густ яе пагаршаецца, пакуль цыгара зусім не сапсуецца.

Цыгары, вырабленыя машынным спосабам, прадаюцца ўжо цалкам падрыхтаванымі да палення: або іх галоўкі надрэзаныя, або ў іх зроблена адтуліна. Галоўка цыгар, згорнутых уручную, заўсёды запячатаная, і яе варта абрэзаць перад паленьнем. Да іншага канца цыгары, ножцы, падносяць крыніцу полымя. Ён заўсёды адчынены і паказвае сьвежы зрэз.

Паміж двума канцамі разьмяшчаецца корпус, у якім і цыркулююць усе панадлівыя сокі цыгары.

Сумесі цыгар імкнуцца захоўваць у сакрэце. Гэтак жа, як вінаробы захоўваюць у сакрэце спосабы падрыхтоўкі віна.

Напаўняльнік складаецца з тытунёвага лісьця розных гатункаў. Звычайна іх тры: ligero (верхні ліст расліны, атрымлівае больш за ўсё сонечнага колеру, у цыгары дае крэпасьць), seco (абумоўлівае водар) і volado (ніжнія лісты тытунёвай расьліны, забясьпечваюць гарэньне цыгары).