Губернатар Каліфорніі Арнольд Шварцэнэгер рэгулярна ахвяравуе на цыгары для свайго офіса. А выпальвае іх з выкананьнем усіх законаў – у намёце на ўнутраным двары, побач з яго офісам. (далей…)

“Have a Cigar” — гэта назоў трэцяй кампазыцыі на альбоме Pink Floyd 1975 году “Wish You Were Here” (”Я хачу, каб ты быў тут”). Запіс ідзе наступным за “Welcome to the Machine” і на арыгінальнай грамкружэлцы пачынае бок “Б”.

Музыка і вершы былі напісаныя Роджэрам Ўотэрзам і ўтрымліваюць крытыку фальшы, прагнасьці і скупасьці ў музычным бізнэсе. Сама мэлёдыя больш рокавая, чым застатні альбом, і распачынаецца з насычанай тэмы на электрагітары і басе. Кампазыцыя напоўненая партыямі дадатковай гітары, электрапіяніна і сынтэзатара, якія дапамагаюць ствараюць рокавую тэкстуру. (далей…)

Мы працягваем заёміць нашых чытачоў з цівавымі фактамі з сьвету цыгараў. І сёньня мы спынімся на ангельскамоўнай ідыёме “Close, but no cigar.” Даслоўна гэта можна перакласьці як “блізка, але без цыгары.” Сэнс яна нясе наступны: апынуцца вельмі блізка да посьпеху ці амаль перамагчы, а ўсё роўна застацца без узнагароды; быць блізкім да дакладнага адказу, але не поўнасьцю.

Прыклад ужываньня.

Праўдападобна, што сваю гісторыю выраз пачынае ад практыкі ўзнагароды пераможца цыгагараў падчас кірмашоў з атракцыёнамі ў ЗША 19 стагоддзя. Такую фразу казалі тым, хто ня здолеў выйграць прыз. (Існуе таксама іншы варыянт: “Nice try, but no cigar”.) (далей…)

Думаю, не памылюся, калі назаву самым вядомым курцом цыгараў сэра Ўінстана Чэрчыля. І ня дзіва, што менавіта яму належыць шмат вядомых (і ня вельмі) выказваньняў наконт цыгараў. (далей…)

Праўдзівыя знаўцы цыгараў, вядома ж, ведаюць, што паленьне цыгараў патрабуе ня толькі іх наяўнасьці, але і наяўнасьці аксэсуараў для іх паленьня. Такія аксэсуары як х’юмідар – для правільнага захоўваньня цыгараў, нажніцы, гільяціна, мысьлік – для абразаньня цыгараў, попельніца – для зручнага разьмяшчэньня цыгары падчас паленьня. Цыгарныя аксэсуары – гэта такія ж неабходныя рэчы для курца цыгар, як і х’юмідары.

Індзейцы мая палілі скручанае тытунёвае лісьце задаўга да прыбыцьця ў Цэнтральную Амэрыку Хрыстафора Калюмба. На сёньняшні дзень Мэксыка зьяўляецца прызнаным вытворцам якасных цыгараў ручнога скручваньня, уключаючы цыгары клясы «прэміум». Тытунёвыя плантацыі Мэксыкі знаходзяцца ў штаце Наярыт, у даліне Сан-Андрэс, у Веракрус, Чыапас, Аахака. Мэксыканскія цыгары вырабляюцца выключна з мэксіканскіх гатункаў тытуню і валодаюць досыць моцным смакам. (далей…)

Да нядаўняга часу гандураскія цыгары, як і дамініканскія, былі мала вядомыя ў сьвеце, але гэта была адна з краінаў, да якой зьвярнулі свае позіркі цыгарныя мануфактуры пасьля рэвалюцыі на Кубе і накладаньні амэрыканскім урадам эмбарга на ўвоз у ЗША любых кубінскіх тавараў, уключаючы тытунь і цыгары. (далей…)

Клімат выспы Гаіці (ранейшы назоў Санта-Дамінга), падобны да клімату суседняй Кубы, зямля ня меней спрыяльная для гадоўлі тытуню і традыцыі яго культываваньня ўзыходзяць да дакалюмбавай эпохі. Цыгары, вырабленыя ў Дамініканскай Рэспубліцы, ва ўсім сьвеце лічацца праўдзівым увасабленьнем дасканалай якасьці.

Першыя тытунёвыя плянтацыі былі заснаваныя на Санта-Дамінга ў 1521 годзе, за 50 гадоў да першых кубінскіх плянтацыяў. Аднак нестабільная палітычная сітуацыя на працягу XIX стагоддзя на выспе, прыкметна замарудзіла станаўленьне цыгарнай вытворчасьці. Становішча плянтатараў Дамініканы прыкметна палепшылася з атрыманьнем выспай незалежнасьці ў 1845 годзе. Доўгі час цень гаванскай цыгары не даваў магчымасьці дамініканскім плянтатарам паказаць сябе. (далей…)

Куба – краіна-вытворца цыгар №1. Сёньня, на Выспе Свабоды вырабляюць каля 35 марак і 80 гатункаў цыгараў. Пры гэтым, больш 90% вытворчасьці тытуню ажыцьцяўляюць дробныя і сярэднія прыватныя гаспадаркі. Плянтацыі, досьвед і традыцыі вырабу цыгараў перадаюцца ў спадчыну. Аднак усе рэцэпты трымаюцца ў таямніцы. Сыравінай для кубінскіх цыгараў служыць выключна чорны гавайскі тытунь, але спэцыфіку кожнага гатунку вызначаюць разнастайныя спалучэнні трох кампанэнтаў, якія ўплываюць на крэпасьць, уласцівасьці гарэньня, смак і водар. (далей…)

Гэта ня толькі адно з немалаважных пытаньняў, што ўстаюць перад курцамі, але і праблемы для імпартэраў цыгараў, на рашэньне якіх сыходзіць вельмі шмат грошай і сіл.

Аксэсуары для захоўваньня

Самае простае рашэньне – купляць цыгары паштучна, па меры неабходнасьці, у спэцыялізаваных крамах, абсталяваных шафамі, якія захоўваюць puros пры ідэальных вільготнасьці і тэмпературы. Але ня ў кожнага паблізу маецца такая крама. Акрамя таго, не заўсёды ажыцьцяўляецца бесперабойная пастаўка цыгараў той або іншай маркі. Аднак, каб у поўнай меры нацешыцца квінтэсэнцыяй водараў гаванскай, дамініканскай або гандураскай цыгары, гэта значыць большасьці цыгараў ручнога зьвінаньня, іх варта паліць пры вільготнасьці, максымальна набліжанай да той, пры якой яны былі вырабленыя. (далей…)